Nomonanoto Show

Monday, November 19, 2012



ሕዝብም መልካም አስተዳደር እፈልጋለሁ ይላል፡፡ መንግሥትም መልካም አስተዳደርን ማስፈንና ማረጋገጥ ራዕዬ፣ ዓላማዬና ዕቅዴ ነው ይላል፡፡ በዚህ ላይ ልዩነት የለም፡፡ በአባባል፣  በፍላጎትና በምኞት ደረጃ፡፡
መልካም አስተዳደርን ተግባራዊ ለማድረግ ግን የግድ ግልጽነትንና ተጠያቂነትን በተግባር ማስፈን ያስፈልጋል፡፡ ግልጽነትና ተጠያቂነት ከሌለ መልካም አስተዳደር አይኖርም፣ አይሰፍንም፡፡

ግልጽነት ሲባል ትርጉሙ ‹‹ግልጽና ግልጽ›› ነው፡፡ በሕዝብ ተመርጫለሁ የሚል መንግሥት ውክልና ሰጥቶ፣ መርጦ ለሥልጣን ላበቃው ሕዝብ የሚሠራውንና የሚያስበውን በግልጽ ማሳወቅ አለበት፡፡

ሕዝብ መንግሥትን እዚህ ጋ ተሳስተሃል፣ እዚህ ጋ አጥፍተሃል፣ እዚህ ጋ ጥሩ ሠርተሃል፣ እዚህ ጋ እንዲህ ብታደርግ ይሻላል በማለት ሕገ መንግሥቱ የሰጠውን መብት ተጠቅሞ ሐሳብ ለመስጠት፣ ሂስ ለማቅረብና ድጋፉን ለመግለጽ መንግሥት የሚያከናውነውን ሁሉ በግልጽ ሊያውቀው ይገባል፡፡ መንግሥት ግልጽ ሊሆንለት ይገባል፡፡

ሕገ መንግሥታችን ግልጽነትን ይደግፋል፡፡ ሁሉም ነገር ለሕዝብ ግልጽ እንዲሆን የሚያዝና የሚደነግግ ሕግም አለን፡፡ የመገናኛ ብዙኃንና የመረጃ ነፃነት አዋጅ፡፡ በሕገ መንግሥትና በሕግ በኩል በአገራችን ግልጽነት እንዳይኖር የሚያደርግ አንዳችም ነገር የለም፡፡ በተግባር ግን ግልጽነት እየተዳከመ ነው፡፡ በተግባር ግን ቢሮክራሲው የሚጠቅመውን ይናገራል፤ የማይጠቅመውንና የሚያጋልጠውን ይደብቃል እንጂ ግልጽነት (ትራንስፓረንሲ) እውን ሊሆን አልቻለም፡፡ ለመልካም አስተዳደር ትልቅ የተደቀነ እንቅፋት የሆነው የግልጽነት አለመኖር ሆኗል፡፡

ተጠያቂነትን (አካውንተቢሊቲ) በሚመለከትም ሕገ መንግሥታችንና ሕጎቻችን የሚደግፉትና የሚያበረታቱት ናቸው፡፡ በተግባር ግን ተጠያቂነት እየጠፋ ነው፡፡ ቢሮክራሲው በሚጠቅመው መንገድ እያሽከረከረው ነው፡፡ ሕዝብን ለመምራት፣ ሥራን ለማከናወንና ዳር ለማድረስ ኃላፊነት ተሰጥቶት የተሾመ ወይም የተቀመጠ ሰው የተሰጠውን ኃላፊነትና ሥራ በአግባቡ ሠርቷል ወይስ አልሠራም ተብሎ ሊጠየቅ ይገባል፡፡ ሥራውን ካልሠራ፣ ካበላሸ፣ በተሰጠው የጊዜ ገደብ ካላከናወነና የተሰጠውን በጀት በአግባቡ ካልተጠቀመ ለምን ይህን አደረግክ ወይም አላደረግክም ተብሎ መጠየቅ አለበት፡፡ ተጠያቂ መሆን አለበት፡፡

ተጠያቂነት ሊኖር የሚችለው ግልጽነት ሲኖር ነው፡፡ አንድ ሹም ወይም ሠራተኛ ተጠያቂ ሊሆን የሚችለው ጥፋቱ ሲታወቅ ነው፡፡ ጥፋቱ ሊታወቅ የሚችለው ደግሞ ግልጽነት ሲኖር ነው፡፡ መረጃ ማግኘት ሲቻል ነው፡፡

ግልጽነትና ተጠያቂነት ካለ መልካም አስተዳደር ይኖራል፡፡ ሕዝብ ስለአገሩ ሁኔታ በትክክል መረጃ ይኖረዋል፡፡ ግልጽነት አለና፡፡ በያዘው መረጃ ደግሞ በትክክል የሚሠራውንና የማይሠራውን በመለየት ተጠያቂ ማድረግና ዕርምጃ ማስወሰድ ይችላል፡፡ ይህንን ማድረግ ከቻለ ደግሞ መልካም አስተዳደር ይኖራል ማለት ነው፡፡ በአሁኑ ጊዜ በአገራችን ተያይዘው እየተንከባለሉ ያሉት ሦስቱ ጉዳዮች ናቸው፡፡ ግልጽነት እየተዳከመ ነው፡፡ ተጠያቂነት እየጠፋ ነው፡፡ መልካም አስተዳደር ‹‹ላም አለኝ በሰላም ወተቷንም አላይ›› እየሆነ ነው፡፡

ሕዝብም መንግሥትም በጋራ ለግልጽነትና ለተጠያቂነት መታገል አለባቸው፡፡ ሕዝብ ለመብቱ ይቁም፤ መንግሥት ግዴታውን ይፈጽም፡፡ አሁን ሥራዎች እየተከናወኑ ያሉት በጉቦ፣ በእከከኝ ልከክህ ግንኙነትና በተለያዩ ጥቅማ ጥቅሞች ነው፡፡ ሕግ፣ ሥርዓት፣ ፍትሕ፣ መብትና ግዴታ የሚባሉ ቁምነገሮች ቀልድና ፌዝ ሆነዋል፡፡

ሕዝብ ይበደላል፣ አቤት የሚልበት ይጠፋዋል፡፡ ጥያቄ ቀርቦም፣ ማመልከቻ ገብቶም፣ እንባ ፈሶም መልስ የሚመልስና እንባ የሚያብስ የለም፡፡ ምክንያቱ አይታወቅም፡፡ ግልጽነት የለም፤ የበደለ ዕርምጃ አይወሰድበትም፤ ተጠያቂነት የለም፡፡ በዚህም ምክንያት መልካም አስተዳደር የለም፡፡
የቀረቡ አቤቱታዎችን የሚያያቸው የለም፡፡ በደል በፈጸመ ላይ ዕርምጃ የሚወስድበት የለም፡፡ መንግሥት ለዚህ ልዩ ትኩረት ሰጥቶ መፍትሔ ለመስጠት ሊረባረብ ይገባል፡፡ የሕዝብ ጥያቄ መልስ የሚያገኝበትን መንገድ ማመቻቸት አለበት፡፡ ሕዝብ በአገሩ ጉዳይ ተሳታፊ መሆን አለበት የሚል ሕገ መንግሥት ተይዞ፣ ሕዝብን አሳታፊ የሆነውን መንገድ የሚዘጋ አካሄድ ግን ሊኖር አይገባም፡፡ ሕዝቡ እየተሸማቀቀ ወንጀለኛ፣ ማፍያ፣ ጉቦኛና ቀማኛ በነፃነት የሚንቀሳቀሱበት ማኅበረሰብ ሊኖረን አይገባም፡፡

በአሁኑ ጊዜ አንዳንድ የመንግሥት ሹማምንትና ተቋማት ችግሩን እየተገነዘቡ አሳሳቢነቱን በግልጽ መናገር ሲጀምሩ፣ ሌሎች የመንግሥት ሹማምንትና አካላት ደግሞ እነሱን ሲቃወሙና ችግሩን ሲያስተባብሉ እየሰማን ነው፡፡ መንግሥት ሕዝቡን ብቻ ሳይሆን ችግር አለ የሚሉ የራሱን ሰዎችና የራሱን ተቋማትም ማዳመጥና ማበረታታት አለበት፡፡

የመልካም አስተዳደር እጦት ከምንምጊዜም በላይ አሳሳቢ ሆኗል፡፡ ይህ ችግር የኢንቨስትመንት አመኔታን ያዳክማል፣ ለስርቆትና ለወንጀል አበረታች ሆኗል፡፡ ሌባ እየፈነደቀ ሕዝብ የሚሸማቀቅበት ድባብ እየተከሰተ ነው፡፡ ይብቃ፡፡

ግልጽነትና ተጠያቂነት የመልካም አስተዳደር ቁልፍ መሣሪያዎች ናቸው፡፡ መንግሥትና ሕዝብም ለግልጽነት፣ ለተጠያቂነትና ለመልካም አስተዳደር ዘብ ይቁሙ!
http://www.ethiopianreporter.com/editorial/294-editorial/8510-2012-11-17-08-37-25.html

The thinking that media and the political process have a dialectical relationship, that includes action and reaction, is a recent and not yet well developed theory of mass communication. Whether media actually does have the ability to influence foreign policy is the subject of intense debate among scholars, journalists and policy makers. 
“The CNN (Cable News Network) Effect” , as it is called by scholars, however, demonstrates the impact of new global real time media. The CNN effect regards the role of media as typically substantial if not profound. Some radicals even define the CNN effect as a loss of policy control on the part of policymakers, because of the power of the media; a power that they can do nothing about. Their thinking is a major deviation from the existing and almost hegemonic thinking of the propaganda model. According to propaganda model the relationship between the media and the political process was seen as a rather supplementary one. The media were thought to serve the political elite and the powerful. 
Noam Chomsky and Edward S. Herman in their book, Manufacturing Consent, label the media’s relationship with powerful sources of information as symbiotic. Thus, the effects of their relationship go beyond a moral division of labor; officials have and give facts and reporters receive. State politicians take on the responsibility of comforting media practitioners in order to strengthen their symbiotic relationship. The journalists, on their behalf, channel official information as it is, without trying to verify its accuracy and give surety that the government agenda is not seriously challenged in their reporting.
In recent times, technological developments in the field of mass communication being a key factor, a shift in ideology seems to have happened. Following the introduction of internet technology, the media are becoming a voice for the voiceless. The growing role of bloggers and online analysts in the political arena, the emergence of social media websites like twitter and facebook, plus the growing power of Wikileaks and other online information sources are challenging the state monopoly on news sources and control of classified information.
Advancements in communication technology have created a capacity to broadcast live from anywhere on earth. This in turn has minimized the media’s dependency on official news sources. Images and videos posted by individual journalists are available uncensored. Hence, being a media conglomerate and/or dependent on advertisement revenue as a means of filtering news are weakening, if not brought to an end. Since the relationship between the filters and media power is oppositional, these basic filters of news are weakening and the power of the media is strengthening. 
As Steven Livingston, an associate professor of Political Communication and International Affairs at George Washington University, stated, media power is evident in three forms. These are: media as a policy agenda setting agent, an impediment to the achievement of desired policy goals, and as an accelerant to policy decision making.
Hence, media as policy agenda setter may make an issue prominent as it really deserves or make it more prominent than it deserves. Thus, the media bring an issue to the attention of the public, politicians and decision makers. Through follow-up stories, it again push the concerned bodies to act accordingly. Whether they like it or not, because all the cameras are on them, the respondents will be urged to respond in a relatively shorter time. Once a response is given, based on its own interests, the media impedes the implementation of policies meant to address a problem.
This effect of the media is most apparent in cases of crisis and disaster. It can shape the political environment towards humanitarian activities. It does so through presenting the details of the phenomenon and the damaging effects on the victims in a full and sensational way to generate the maximum emotional response in the audience. 
The historical instance of Ethiopia during the 1984 - 1985 famine confirms what is described above. During this severe famine, which cost the lives of millions, international relief agencies received abundant donations from many Western countries. Through the images of dying children, the moral virtue of the public was raised, and it tended to be easily manipulated, and these same images are still the most iconic ones of Ethiopia on the screens of the western media, despite astonishing developments in the country over the last decade.
Media influence is even more prominent during political campaigns. News coverage of a single event could put a candidate ahead or behind. In fact, countless national political figures, including the president in contest, plan public appearances and statements to expand their influence through the media. The media also gives people access, to be able to choose a political party, devise an perspective on government parties and manage their own interests. 
As I mentioned earlier however, the power of the media is not yet to be fully named as a counter balance and revolutionary to the political process. James Hoge, editor of Foreign Affairs at CNN, argues that “media’s effect on policy making is conditional and specific to policy types and objectives.” This means that the media knows when and where to be a revolutionary force, or to lend a deaf ear to the political process, bearing in mind its immature power or knowing its interest is unharmed. 
In conclusion, the relationship between media and the political environment cannot be put in clear terms as action and reaction. Nor can the media be judged as a watchdog to the political environment. Rather the magnitude of the power media can exert on state politics is in continuing debate. 
What is clear is the media’s tendency to shoulder more societal responsibilities like amalgamating the public and urging governments to turn their attention to humanitarian activities. Its influence as an accelerant to policy decision making and implementation is also unquestionable. 
Though, what remains yet to be practically shown is its role as a real impediment to the achievement of policy goals that are against the public interest.
በኢትዮጵያ ለሰብዓዊ መብቶች ምክር ቤት መመረጥ ላይ የሰብዓዊ መብቶች ኮሚሽነሯ እና የሰመጉ ዳይሬክተር ለቪኦኤ መግለጫ ሰጥተዋል፡፡



የኢትዮጵያ ሰብዓዊ መብቶች ኮሚሽን
​​
የኢትዮጵያ ለተባበሩት መንግሥታት ድርጅት የሰብዓዊ መብቶች ምክር ቤት አባልነት መመረጥ ካስመዘገበቻቸው የምጣኔ ኃብት እና ማኅበራዊ ስኬቶች በአካባቢውና በምክር ቤቱ ምሥረታ ላይም ከተጫወተቻቸው ሚናዎቿ ጋር የተያያዙ መሆናቸውን የኢትዮጵያ ሰብዓዊ መብቶች ኮሚሽን ዋና ኮሚሽነር አምባሣደር ጥሩነህ ዜና አስታውቀዋል፡፡

የሰብዓዊ መብቶች ጉባዔ
​​
በሌላ በኩል ደግሞ ምርጫው በወቅቱ ያስደነገጠው መሆኑንና ምናልባትም ኢትዮጵያ የሰብዓዊ መብቶች አያያዟን እንድታሻሽል ግፊት ማሣደሪያ አጋጣሚ ሊሆንም እንደሚችል የሰብዓዊ መብቶች ጉባዔ ዋና ዳይሬክተር አቶ እንዳልካቸው ሞላ አመልክተዋል፡፡

ዝርዝሩን ከዘገባው ያዳምጡ፡፡
ዝርዝሩን ከዘገባው

ብሩክታይት ፀጋዬ

በእኛ ሀገር በአንድ ወቅት ደመቅ በሌላ ጊዜ ደግሞ ድብዝዝ የሚሉ ጉዳዮች በርካታ ናቸው፡፡ ከፍተኛ የመንግሥት ባለሥልጣናት ስለተናገሩትና በመገናኛ ብዙሃን ስለ ተቀባበሉት ብቻ ሞቅ የሚሉ ጉዳዮች በርካታ ናቸው፡፡ አንዳንዴ ሞቅታው በቃላት ብቻ ሳይሆን በተግባርም ይገለጻል፡፡ ከእነዚህ አንድ ወቅት ያዝ ሌላ ጊዜ ደግሞ ለቀቅ ከምናደርጋቸው ብዙ ጉዳዮች አንዱ የመልካም አስተዳደር ጉዳይ ነው፡፡
በአንድ ወቅት ስለ መልካም አስተዳደር ብዙ ብዙ ተባለ፡፡ በእርግጥ ይህ ጊዜ ማን አገልጋይ ማን ደግሞ ተገልጋይ እንደሆነ ጥርት ያለ ግንዛቤ የተያዘበትና በመልካም አስተዳደር ረገድ አንድ ወሳኝ ምዕራፍ የተሸጋገርንበት በመሆኑ ጉዳዩ መነሳቱ በራሱ መልካም ነገር ነው ማለት ይቻላል፡፡ ጉዳዩ በመነሳቱ «ደንበኛ ንጉሥ ነው» አመለካከትን ለማዳበርም ተችሎ ነበር፡፡ የዛሬን አያድ ርገውና፡፡
«የት መሄድ ይፈልጋሉ?»ከሚለው አቅጣጫ ጠቋሚ ጀምሮ የሠራተኞችን ስም በየቢሮው በር ላይ መለጠፍና ባጅ እንዲያን ጠለጥሉ እስከማድረግ፣የቅሬታ ሰሚ አካላት በማቋቋም ተጠያቂነት ያለው አሠራር እስከማስፈን እሰየው የሚያሰኙ በጐ ተግባራት ተከናውነዋል፡፡ ከዓመታት በፊት የተተከሉት የአስተሳሰብና የአሠራር ሥርዓቶች አሁንም ቀጥለውና ተጠናክረው የሚተገበሩባቸው ተቋማት እንዳሉ ሁሉ እነዚህ የሕዝብ አገል ጋይነት መገለጫዎች ለሙሰኞችና ለመልካም አስተዳደር ጠንቆች ሽፋን ሲሰጡም ተመል ክተናል፡፡
ተጠቃሚዎችን በአግባቡ ማስተናገድ ዓላማቸው አድርገው ከሚንቀሳቀሱ እንደ ቅዱስ ጳውሎስ ሆስፒታል ዓይነት ተቋማት እንዳሉ ሁሉ አንዴ መልካም ሌላ ጊዜ ደካማ አፈፃፀም እያሳዩ በአንድ ወቅት ደመቅ ብለው ሌላ ጊዜ ደግሞ ሸርተት ሲሉ የምናያቸው ተቋማትም መኖራቸው የማይካድ ነው፡፡ ሌሎቹ ደግሞ የሕዝብ ተቋምነታቸው ቀርቶ ወደ ግለሰብና ቡድን ተቋማትነት የተቀየሩ እስኪመስለን ድረስ ሕዝብን በሕግና በሕግ አግባብ ከማገልገል ይልቅ ከራስ ጥቅምና ጉዳት አንፃር እየመዘኑ ሕዝብን የሚያጉላ ሉትም ቁጥራቸው የትየለሌ ነው፡፡
በተለይም በክፍለ ከተሞችና ወረዳዎች አካባቢ የመልካም አስተዳደር ጉድለት እጅግ ጐልቶ ይታያል፡፡ እነዚህ ሕዝብን በስፋት የሚያስተናግዱ ተቋማት «የት መሄድ ይፈልጋሉ?» ከሚለው ጀምሮ ዓላማቸውን፣ ራዕያቸውንና ግባቸውን በግልጽ በሚታይ ቦታ ለመግለጽ የቀደማቸው አልነበረም፡፡ በእርግጥ በአንድ ወቅት ሕዝቡን በሥርዓትና በአግባቡ ለመምራትና ለማገልገል የተደረጉ ጥረቶች እንዳሉ መካድ አይቻልም፡፡ እንዲያውም አንዳንዶቹ ክፍለ ከተሞች «እንኳን ደህና መጣችሁ»የሚሉ ባነሮችን ለጥፈው እንደ ነበርም አስታውሳለሁ፡፡ አሁን አሁን ግን በክፍለ ከተሞችና በወረዳዎች የሚታየው የመልካም አስተዳደር ችግር ወደከፋ አቅጣጫ መሄዱን በድፍረት መናገር ይቻላል፡፡
ወደ አንዳንድ ክፍለከተሞችና ወረዳዎች ጉዳይ ለማስፈጸም ሲሄዱ እጃቸውን ወደኋላ አጣምረው በታላቅ ትህትና የሚቀበሉና ጉዳይዎን በጥሞና የሚያዳምጡ ኃላፊዎችና ሠራተኞች አጋጥሞዎት ደስ ብለዎት ይሆ ናል፡፡ ግና ይህ በትህትና የቀረበል ዎት ባለሙያ ያጋጠመዎትን ችግር ጥርት አድርጐ ከሰማ በኋላና የሚፈልጉትን አገልግሎት ከተረዳ በኋላ ችግ ርዎን በመፍታት ፈንታ አወሳስቦና አስደንግጥዎት ቁጭ ይላል፡፡ ሕጋዊነትዎን እያወቁ ሕገወጥነትዎን እንዲያምኑ ነገሮችን ከጠበቁት በላይ አወሳስቦ እጁ ላይ ይጥልዎታል፡፡
በእዚህ መሰሉ ወጥመድ ውስጥ የወደቁ ባለጉዳዮች ጉዳያቸውን ለማስፈጸም ሊወስድ ባቸው የሚችለውን ጊዜና የተወሳሰበ ጉዳያቸውን ከግምት ውስጥ አስገብተው በሕገወጥ መንገድ ጉዳያቸውን ለማስፈጸም ረጅም ርቀት ይሄዳሉ፡፡ ቀድሞውኑ ይህ እንደሚሆን የሚያውቁት ባለሙያዎች በውስጣቸው እየሳቁ በአደባባይ ግን ለሕግ የቆሙና ከአሠራሩ ውልፍት እንደማይሉ አጋንነውና አብዝተው እየተናገሩ ዋጋቸውን ከፍ ለማድረግ ይሞክራሉ፡፡ በእዚህ መልክ መጓዝ የማይፈልግ ባለጉዳይ ካለ «ፋይሉ ጠፍቷል፣አዲስ መመሪያ ይጠብቁ፣ ብዙ የሚጣሩ ጉዳዮች አሉ...» በሚሉና በሌሎችም አስደንጋጭ መልሶች እየተሸማቀቀ ለዓመታት እንዲጉላላ ይደረጋል፡፡
ቀደም ሲል የመልካም አስተዳደር ችግሩ ገና ከበር ጥበቃው ጀምሮ አፍ አውጥቶ ይናገር ነበር፡፡ ጥበቃው«አይቻልም» ብሎ የመመለስ በአጭር አነጋገር ውሳኔ የመስጠት አቅም ነበረው፡፡ አሁን ደግሞ በታላቅ ትህትና ተቀብሎ ማብቂያ በሌለው የችግር ማዕበል የማላጋቱ ትርዒትና ድራማ የመያተኞች ድርሻ ሆኗል፡፡
በአገር ደረጃ የመልካም አስተዳደር ችግር ልዩ ገፅታ ይዞና ገዝፎ ይታያል፡፡ በተለይም በከተሞች አካባቢ ካለው ከፍተኛ ዕድገት ጋር ተያይዞ የመልካም አስተዳደር ችግሩም አብሮ እያደገ መጥቷል ማለት ይቻላል፡፡
አገራችን በሁለንተናዊ መልኩ ከፍተኛ ዕድገትን እያስመዘገበች መሆኗን ተረድቶ ግንዛቤው ከዳበረና በእውቀት ከደረጀ ሠራተኛ ጀምሮ ይህንን በዕድገት ጐዳና ላይ የሚገኝ የኅብረተሰብ ክፍል ለማስተናገድ በሚያስችል ደረጃ መዘጋጀት ከመንግሥት ተቋማት የሚጠበቅ ነው፡፡ አሁን የሚታየው ግን በተቃራኒው ነው፡፡ የሚሰጠው አገልግሎት በቂና ቀልጣፋ ካለመሆኑ ጋር በተያያዘ የሙስና በሮች እየሰፉ ባለጉዳዮችን የማንገላ ታት ዕድሉም እየጨመረ መጥቷል ለማለት ያስደፍራል፡፡
በቴክኖሎጂ የዳበሩ ተቋማትን ካለመገን ባትና ቴክኖሎጂውን በአግባቡ ሊጠቀም የሚችል የሰው ኃይል ካለማሰማራት ጋር በተያያዘ ተጠቃሚዎች በቂና ቀልጣፋ አገልግሎት እያገኙ አይደለም፡፡ ወደ መንግ ሥት ካዝና ገንዘብ ለማስገባት የሚመጡትን ተገልጋዮች አሰልፎ ወረፋ ማስጠበቅና ሆነ ተብሎ እንዲማረሩ ማድረግ ነው፡፡ ለእዚህ እንደ ምሳሌ ሊወሰድ ይቻላል፡፡ 
«አገራችንን መካከለኛ ገቢ ካላቸው አገሮች ተርታ እናሰልፋለን» የሚል ራዕይ ተይዞ ልማቱ በሚጧጧፍበት ሀገር ቀርፋፋ፣ በሙስናና በመልካም አስተዳደር ችግር በተተበተበና በታጠረ አገልግሎት አሳጣጥ የሚፈለገውን ያህል ርቀት መሄድ አዳጋች ይሆናል፡፡ ኢኮኖሚያዊ ዕድገቱ እየቀደመንና ከምንችለው አቅም በላይ እየፈጠነ መሆኑን ተገንዘብን አሠራራችንን ካላስተካከልን የሚፈለግበት ደረጃ ለመድረስ እጅግ እንቸ ገራለን፡፡ በተለይ ደግሞ በሐቅና በታማ ኝነት፣ ከመሥራት ይልቅ ግላዊ ተጠቃሚነትን በማሳደድ ጊዜያችንን ስለምናጠፋም አግባ ብነት ያለውን ሥራ ለማከናወን ጊዜ ያጣን የምንመስልም ብዙዎች ነን፡፡
ብዙዎች በአገራችን ድህነትና ኋላቀርነት ሲቆጩና ሀገራቸውን እንደሚወዱ ሲናገሩ ይደመጣሉ፡፡ ነገር ግን ይህንን ችግር ከላይዋ ላይ ለማንሳት ከመረባረብ ይልቅ በአብዛኛው እላዩዋ ላይ ሲጫኗት ነው የሚስተዋለው፡፡ ድህነትና ኋላቀርነት ሳያንሳት ተጨማሪ ጫና አገሪቷ ላይ ሲፈጥርና አንገቷን ሲያስደፋት የሚታየው መብዛቱ ቃልን ተግባር አራምባና ቆቦ መሆናቸውን ያመለክታል፡፡
አገርን መውደድ ማለት ሕዝብን መው ደድ ማለት ነው፡፡ ሃገርን ማገልገል ማለት ሕዝብን ማገልገል ማለት ነው፡፡ ነገር ግን ይህ ከአፋቸው ወደ እጃቸው የማይ ወርድላቸው ብዙዎች ናቸው፡፡ ሃገርን ማገልገል ወጥቶ መግባት ብቻ የሚመስላ ቸውም ብዙዎች ናቸው፡፡ ሃገር በማገልገል ስም ሃገርን የሚበድሉ በርካቶች ናቸው፡፡ ጠብታ ውሃ ዋጋ እንዳላት ሁሉ የእያንዳን ዳችን ሥራ ለሃገር ልማትም ሆነ ውድቀት ጠጠር እንደምታ ቀብል የማይገነዘቡም ጥቂቶች አይደሉም፡፡ 
በቅርቡ ቃል የገባንለት የታላቁ መሪ ውርስም እንዲሁ በዘልማድ ወደ መሆን እንዳይቀየር እሰጋለሁ፡፡ የቀድሞ ጠቅላይ ሚኒስትር መለስ ዜናዊ በሞት ከተለዩን በኋላ በዕንባው ሲራጭ የነበረው ሁሉ የእርሳቸውን ራዕይ ለማሳካት ቃል ገብቷል፡፡ የእርሳቸውን አርአያነት ለመከተልም ብዙ ብዙ ብሏል፡፡ አንዳንድ የመንግሥት ተቋማትም ከስም ንት ሰዓቱ የሥራ ሰዓት ገፋ አድርገው ሕዝብ ሊያገግሉ ቃል መግባታቸውን ሰምቻለሁ፡፡ ይህ ይበል የሚያሰኝ ቢሆንም እስከ ምሽት ድረስ ቢሮ ከፍቶ ተገልጋይ መጠበቁ ብቻ ዋጋ እንደሌለው መታወቅ ይኖርበታል፡፡ የምንሠራው ሥራ በንፅሕና ላይ፣በቅንነት ላይ፣ በመልካም አስተዳዳር ላይ የተመሠረተ ስለመሆኑ ማረጋገጥ አለብን፡፡ አልያ ሕዝብ ለማን ገላታት እስከ ምሽት ቢሮ ክፍት ማድረግ ላያስፈልግ ይችላል፡፡ እንደእኔ እንደእኔ የሥራ ሰዓት የማራዘሙ ጥሩነት እንዳለ ሆኖ ከእዚያ ይልቅ ግን በመደበኛው የሥራ ሰዓት ምን ያህል ከሙስና ከብልሹና አድሏዊ አሠራር የፀዳ ሥራ አከናውነናል? የሚለውን መፈተሹ መቅደም ያለበት ይመስለኛል፡፡
የቀድሞ ጠቅላይ ሚነስትር መለስ ዜናዊ አርአያነት በቀላሉ በቃላችን ተናግረን የምናልፈው አይደለም፡፡ ከእርሳቸው ጥልቅ የሃገርና የሕዝብ ፍቅር ጥቂቱን እንኳን መታደል ይጠይቃል፡፡ ከእርሳቸው ገደብ የሌለው መስዋዕትነት ጥቂቱን እንኳን ለመክፈል ድፍረትን ይጠይቃል፡፡ የእርሳ ቸውን ንፅሕና ያክልም ባይሆን ታማኝነትን ማረጋገጥ ያስፈልጋል፡፡ የእርሳቸውን ያህል ባይሆንም ያለመታከት ለሕዝብ መሥራትን መቀበልን ይጠይቃል፡፡
የእርሳቸውን አርአያ መከተልና ራዕያቸ ውን ከግብ የማድረስ ጉዳይ ጥልቅ ትርጉም ያለው ነው፡፡ እንደ እርሳቸው እስከመጨ ረሻው መሞትንም ባይሆን ትንሽ ትንሽ መሞትን ይጠይቃል፡፡ የታላቁን መሪ ውርስ ማስቀጠል በአማረ ቋንቋ መግለጽ ብቻውን ዕምባ አያብስም፡፡ በምንናገረው ልክ ለሕዝብ ቅንና ታማኝ ሆነን እንድንገኝ ግድ ይለናልና፡፡
በመልካም አስተዳደር ችግር በእዚህም በእዚያም ታጥረን እርሳቸው ያለፉለትን ዓላማ ከግብ እናደርሳለን ማለት ቀልድ ነው የሚሆነው፡፡ ስለዚህ ከልማት ሥራዎቻችን ጐን ለጐን የመልካም አስተዳደር ችግርን በዋነኛነት መታገልና ማጥፋት አለብን፡፡
በተለይም የዴሞክራሲ ተቋማት ተጠና ክረው ይህንን በሃገሪቱ ዕድገትና በሕዝቦቿ ብልጽግና ላይ ቀይ መብራት የሚያበራውን ጉዳይ ሊያስወግዱ ይገባል፡፡ ጠንካሮችና ተጋፋጮች መሆንም ይጠበቅባቸዋል፡፡ የሕዝብ ዕንባ ጠባቂ ተቋምን ሰብዓዊ መብት ኮሚሽን፣ ሥነ ምግባርና ፀረ ሙስና ኮሚሽን መሠረት የያዘ ሥራ ማከናወን ይኖርባቸ ዋል፡፡ የችግርን ዳርዳር ብቻ ሳይሆን መሃ ሉንም መነካካት ይጠበቅባቸዋል፡፡
መንግሥት ዘንድሮ ዋናው ትኩረቱ መልካም አስተዳደር ጉዳይ እንደሆነ አሳው ቋል፡፡ አንዳንድ ኃላፊዎችና ባለሥልጣኖች ደግሞ ፀሐይ የሞቀውን እውነታ በአደባባይ ለመካድ መሞከራቸው ብዙዎችን ያሳዘነ ጉዳይ ነው፡፡ መንግሥት መልካም አስተዳደር ላይ ትኩረት የሚሰጠውን እንዲያው ዘልማድ ሆኖበት አይመስለኝም፡፡ ችግሩ ስር መስደዱን ተገንዝቦ እንጂ፡፡ ችግሩ በመንግሥት እና በሕዝብ የልማት ፍላጐት ላይ የተደቀነ ጋሬጣ ነው፡፡ በአንድ ወቅት የቀድሞ ጠቅላይ ሚኒስትር መለስ ዜናዊ«ወይ ሕጋዊነት ያሸንፋል፤ወይ ኪራይ ሰብሳቢነት ያሸንፋል» ብለው ነበር፡፡ እርሳቸው በሕይወት በነበሩበት ወቅት ይህንን ጋሬጣ ታግለውታል፡፡ ዛሬም እኛ የእርሳቸውን ሌጋሲ (ውርስ) እናስቀጥ ላለን የምንል ሁሉ ልንታገለው የሚገባን ባላንጣችን ነውና ወገባችንን ጠበቅ እናድርግ፡፡