POWr Social Media Icons

Tuesday, September 11, 2012


ዛሬ መስከረም 1 ቀን 2005 /ም ሐዋሳ የፍቅር ሀይቅና አሞራ ገደልን የመጎብኘት ዕድል አጋጥሞናል፡፡

ባለፈው ዓመት ሚያዚያ 2004 /ም የሀዋሳ ሀይቅ ጠንቅ የሆኑ ችግሮች እንዲወገዱ አስተያየት ሰንዝሬ እንደነበር ይታወቃል፡፡ነገር ግን ዘንድሮም ይሄው ተመሳሰይ ችግር ምንም ለውጥ አልታየበትም ለአብነትም ያህል በቅጥር ግቢ ውስጥ የሚገኙ መዝናኛ ካፌዎች ዘመናዊ የሚመስል የቆሻሻ ማጠራቀሚያ/Dust Bin/ አስቀምጠዋል፡፡ለኔ የገረመኝ በፍቅር ሀይቅ በኩል በእግረኛ መንገድ አካባቢ ባለ አስር ሊትር ቢጫ የዘይት ጄሪካኖች ወገባቸው ተቆርጦ ለደረቅ ቆሻሻ ማጠራቀሚነት ተቀምጠዋል ይህ ሙከራ የማይጠላ ቢሆንም ፋይዳው ሲታሰብ ምንም የጠቀመው ነገር የለም፡፡ለምንድንው ግቢው የልማት ፅ/ቤት አለው ከተባለ ለምን ስርዓት ያለው የቆሻሻ መጣያዎችን በየቦታው ተቀምጠው አገልገሎት እንዲሰጡ የማያደርገው?በአጠቃላይ እተሰራ ያለው ስራ ሀይቁን አመጥነውም፡፡ በየሀይቁ ዳር ሶስት እና አራት በጥቅም ላይ የዋሉ የውሀ መጠጫ ላስቲኮች፣ የሲጋራና የብስኩት መቅለያዎች፣የጫት ገራባና ጋዜጣዎች በየሀይቁ ዳር ተንሳፈው ታዝቤያለሁ፡፡ አስኪ አስቡት በቀን በትንሹ 20 የውሃ መጠጫ የያዙ ሰዎች የተጠቀሙበትን ላስቲክ በሀየቁ ዳር ቢጥሉ ከበርካታ ዓመታት በኋላ አላሙራ ተራራን የሚያክል ቆሻሻ ሊፈጠር ነው ማለት ነው፡፡
ፎቶ መላኩ

ቀጥሎ ውደ አሞራ ገደል ጉዞ በእግር በማቋረጥ የተለመደውን አምስት ብር የደንቧን/የመግቢያ/ ልከፍል ለምን ስራ እንደሚውል ስጠይቅ ለልማት ስራ ነው አሉኝ፣ለየትኛው ልማት? ለአካባቢው ልማት አሉኝ አላለማችሁም ቆሻሻ እየተጣለ በትንሹ እንኳ ነገ ሀይቁ ከተበላሸ እናንተም ሰርታችሁ አትበሉም ሀዋሳም ያላት አይኗ ጠፋ ማለት ነው ስላቸው የሰለቻቸው መስላል ‘’አትድከም በአካባቢው ቋንቋ/ዳፉርቶቲ/ አሉኝ፡፡’’የአሁኑ የመግቢ ክፍያ ከባለፈው የሚለየው ደረሰኝ አለመቁረጣቸው ነው ይሄም ትዝብት ነው፣ለሰራተኞቹ የግል መተዳደሪ ነው ወይስ ህጋዊ ካርኒ መቁረት ጎጂ ባህል ሆነ፡፡
ፎቶ መላኩ
እባካችሁን አሁንም በአሞራ ገደልም ያጋጠመኝ ተመሳሳይ ነገር ነው የተለየው ነገር ቢኖር ለጫት ቃሚዎች በህግ የተፈቀደ ይመስላል ቁመቱን ያነዥረገገው ጫት ባደባባይ መግባቱና ጫቱ አስፈላጊው የምርቃና ሰርቪስ ከሰጠ በኋላ ለአሞራ ገደል የጫት ገራባቸውን፣የሲጋራ ቁራጭና ፓኬታቸውን የተጠቀለለበትን ፌስታልና የተቀዳደደ ጋዜጣቸውን ጥለውላትና ለሰጠችው አገልግሎት ችግር ሸልመዋት መሔዳቸው እጅግ አሳፋሪ ስራ በተጨባች እየተሰራ መሆኑን ስገልፅላቸሁ በታላቅ ሀዘን ነው፡፡
ፎቶ መላኩ


ሌላው እጅግ አሳፋሪው ድርጊት የአሞራ ገደል መግቢያ በር ላይ ገንዘብ የሚቀበሉ ተቆጣጣሪዎች የመንደር ህጋዊ የሰራተኛ መታወቂ ያለቸው ህግወጥ የመንደር ኪራይ ሰብሳቢዎች ወንድም ሆኑ ሴቶች በህገወጥ መንገድ አይን አውጥተው ጫት ይዘው ከሚመጡ ኮበሌዎች ለመግቢያ ከሚከፈለው 5 ብር በተጨማሪ ፈንጠር ብለው ለሚቆሙት ጠባቂ ተብዬ ጎረምሶች ብር 20 እየከፈሉ ጫታቸውን ይዘው ወደ ውስጥ መሰስ እያሉ የፍቅር መገለጫ ተብላ የምትጠራዋን ሀይቅ ፍቅር ለማሳጣትና ችግሯን ሊያባብሱባት ሲቻኮሉ ተመልክቻለሁ፡፡

ሚሊየን ብሮችን መዥረጥ አድርገው ለማውታት የማሰስቱት የሀዋሳ ከተማ ሹመኞች የሀዋሳ ሄቅን ከአደጋና ሲስተም ከሉለው አስተዳዳሪዊ አሰራር አላቆ ዘመናዊ ለማድረግ የሰራው ስራ ካለ ቢነግረንና እንም ብንተባበር እላለሁ አለበለዚያ ሀይቁን ለመታደግ በሚቀጥሉት አምስት ኣመታት ብሎ የቴሌቪዥን ካሜራ ፊት ለመቀመት የማያፍሩ መሪዎቻችን ሰርተው ያሳዩን እንላለን፡

ይህንን ስንል በሀዋሳ ከተማ ልማት የለም አላልንም ልማት በሸ ነው ነገር ግን ስለ ሀዋሳ ዕቅዳችሁም ተግባራችሁም የለም እጃችሁም አጭር ነው ለምን ቢባል ብዙ የሚመዥረጡ ብሮች ስለማያስወጣና በህዝብ ተሳትፎ በርካታ ስራዎች ስለሚሰሩ ወደ ህዝብ ወርዶ ላለመስራት የሚደረጉ ሽሽቶች አስመስሎታል፡፡

ሀዋሳ ሀይቅ በስራ ሀላፊዎች ጥረት ሳይሆን በፈጣሪ ፀጋ ያለችና ቆሻሻዋም እየጣለ ባለ ዝናብ እየተጠራረገ ገበናዋን እየሸፈነላት የምትገን ሲሆን በጋ ላይ ግን አስቡት እጅግ የሚዘገንን ነው፡፡ቤጊዜው በሚጥለው ዝናብ እየተጠራረገ የሔደው የቆሻሻ ጉድ ተመልሶ በመጣና ማንነታችንን እሲኪነግረን ባንጠብቅ፡፡
ፎቶ መላኩ

እውነት ሀዋሳ ከተማን የቱሪስት መዳረሻ ለማድረግ እየተጋሁ ነው እያለ በደቡብ ኤፍ ኤም ራዲዮ 100.9 MHZ እና በሬዲዮ ፋና ሻሸመኔ ቅርንጫፍ ኤፍ ኤም 103.4 MHZ እያለ ማስታወቂያና ዜና ማስነግር ብቻ ሳይሆን ብዙ እተናገሩላት ያለችውን የሀዋሳ ሀይቅ እንደ አለማያ ሀይቅ ታሪክ ሆኖ ከመቅረቱ በፊት የሀይቁን ንፅህናና ለመቆጣጠር ተንቀሳቃሽ የፅዳት ተቆጣጣሪዎችንና ለጎብኚዎች ትምህርት የሚሰጡ ሞባይል የፅዳት ሰራተኞች ቢኖሩ ትሩ ነው እላለሁ፡፡
እንዲሁም ወደ ሀይቁ የሚለቀቁ የትኛውንም ፍሳሾችና ከሀይቁ ጋር በማያያዝ ፍሳሽ በማስወገድና የአካባቢውን ነባራዊ ሁኔታ የሚቀይሩ ማኝኛውም አይነት ህገ ወጥ አሰራሮች እንዲወገዱ ድምፃችንን በጋራ ለማሰማት ትብብር እንድናደርግና ህገወትነት እንዲወገድ በአክብሮት እጠይቃለሁ፡፡
መላኩ አየለ 
New
ኢሳት ዜና:-በመስከረም ወር 2005 ዓ.ም የኢህአዴግ ምክር ቤት በአቶ መለስ ዜናዊ ምትክ በሚያካሂደው ምርጫ የሚመረጠው
ሊቀመንበር እና ምክትል ሊቀመንበር ድርጅቱን ለስድስት ወራት ብቻ በጋራ እንደሚመሩ አቶ ሬድዋን ሁሴን የግንባሩ
ጽ/ቤት ኃላፊ አስታወቁ፡፡
አቶ ሬድዋን ዛሬ ከወጣው አዲስ ዘመን ጋዜጣ ጋር ባደረጉት ቃለምልልስ የግንባሩ መተዳደሪያ ደንብ ቀጣዩ ጉባዔ
ከሁለት እስከ ሁለት ዓመት ተኩል ባለው ጊዜ ውስጥ ይካሄዳል በሚለው መሰረት ቀጣዩ ጉባዔ ከስድስት ወራት በኃላ
እንደሚካሄድ ጠቁመው እስከዚያ ከአራቱም አባል ድርጅቶች 45 ሰዎች በድምሩ 180 አባላት የተወከሉበት የግንባሩ
ም/ቤት በተጓደሉት አባላት ምትክ ግንባሩን “በጋራ የሚመሩ” ሊቀመንበር እና ምክትል ሊቀመንበር ይመርጣል
ብለዋል፡፡
“ከስድስት ወራት በኃላ የግንባሩ ጉባዔ ሲካሄድ ሊቀመንበሩና ምክትል ሊቀመንበሩ ብቻ ሳይሆን የሥራ አስፈጻሚና
የማዕከላዊ ኮሚቴ አባላትም ሥልጣናቸውን ያስረክባሉ፡፡ከማንኛውም አባል ጋር ወርዶና የጉባዔው አባል ሆኖ ከተመረጠ
ይመረጣል፡፡እስከዚያው ግን የሊቀመንበርነት ቦታ ተጓድሎአል፡፡ተጓደለውን ቦታ የሚመርጠው ጉባዔው ሳይሆን ምክርቤቱ
በመሆኑ በዚሁ መሰረት በመስከረም ወር ይመርጣል፡፡ቀጣይ ስድስት ወር ሲሞላ አዲሱ ሊቀመንበር ሌላ የጉባዔ አባላት
ይሆኑና እንደገና ምርጫ ተደርጎ የሚመረጡ ከሆነ ይመረጣሉ” ሲሉ ተናግረዋል፡፡
ሰሞኑን  የኢህአዴግ ሥራ አስፈጻሚ የሰሞኑ ጉባዔ ስላሳለፈው ውሳኔ ተጠይቀው በሰጡት ምላሸ “…የሁልጊዜም
የድርጅቱ መሰረታዊ እምነት ሕዝቡን ወደተሻለ ደረጃ በመውሰድ ላይ ያነጣጠረ ፣የህዝቡን ሕይወት በመቀየር ላይ
ያነጣጠረ፣የሕዝቡን ሕይወት በመቀየር መሰረታዊ የሆነውን ለውጥ በሃገሪቱ ለማምጣት መሰዋዕትነት መክፈል ላይ
ያተኮረ ነው፡፡በመሆኑም እያንዳንዱ ሰው በተናጠልና በጋራ በሚሰራው ሥራ ዋንኛው ጉዳይ ሃገር የመለወጡ ሥራ
መሆኑን እንዲገነዘብ ማድረግ ያስፈልጋል፡፡…..በኃላፊነት መሰላሎች ወደላይ ከፍ የሚል ሰው ይበልጥ ጫና
ያርፍበታል፡፡ይበልጥ እንዲተጋና ይበልጥ መሰዋዕትነት እንዲከፍል ይጠበቅበታል፡፡በተለምዶ ከዚህ በፊት ድርጅቱ ይል
እንደነበረው ሥልጣን የዛፍ ላይ እንቅልፍ ነው፡፡ተመችቶህና ደልቶህ የምትተኛበት አይደለም፡፡..በኢህአዴግ ውስጥ
መበላላት፣መገፋፋት፣መጎሻሸም የሚባል ነገር የለም፡፡ይልቅ አጀንዳው ማን ይበልጥ ያስተባብረናል የሚል ነው”
ብለዋል፡፡
ሕዝቡ የጠ/ሚ መለስና የድርጅታቸውን ዓላማዎች ተገንዝቦ በቁጭት ትግላቸውን ለማሳካት ዝግጁነቱን ሲያረጋግጥ ምንም
ጉድለት የለባችሁም ከሚል ስሜት ጸድቶ አለመሆኑን የጠቆሙት አቶ ሬድዋን ግንባሩ ችግሮቹን ከተጀመረው ፍጥነት
በላይ በመጓዝ ይፈታል ሲሉ ተናግረዋል፡፡

ጳጉሜን ፭ (አምስት) ቀን ፳፻፬ ዓ/ም
ኢሳት ዜና:-በአዲስ አመት ዋዜማ አዲስ አበባ የፍርሃትና  የዝምታ ድባብ ሰፍሮባታል:: የአመት በዓል ገበያም ለብዙሀኑ ኢትዮጵያውያን የማይቀመስ ሆኖል::
በመርካቶና  በአዲሱ ገበያ አካባቢ ዘጋቢያችን ተዘዋውሮ  እንደተመለከተው 50 ኪሎ ማኛ ጤፍ 1200 ብር ኩንታሉ 2400 ብር ጠቆር ያለው ጤፍና ሰርገኛ እንደ ደረጃው ከ1400 ብር እስከ  1800 ብር የኤልፎራ ዶሮ ብር 100 እየተሸጠ ሲሆን የሀበሻ  ዶሮ  በገበያ ላይ እንደ ኪሎው  ከመቶ ሀምሳ  እስከ  210 እየተሸጠ ነው::
አንድ  እንቁላል 2 ብር ከ50 ሳንቲም ሲሆን በግ ከ1300 እስከ  3500 ብር ነገር ግን በመርካቶ አካባቢ ግን ከዚህ ወደድ እንደሚል ዘጋቢያችን ገልፆልናል::  ቅቤ ከብር 150 እስከ 160 ሲሸጥ የሸኖ ለጋ ቅቤ ግን እስከ 200 ብር በመሸጥ ላይ ነው:: በሬ ከ15000 እስከ 20000 እየተሸጥ ነው::

Change is the one theme that I admire devotedly. I often think that the root cause of many of the societal problems that I observe in our society is resistance to change. A person ready to change is a person with a confidence to leap forward in life, I even argue.
It was with the sole objective of experiencing change that I get involved in an industry far from my career objective, business advisory. What I have identified in my over one year stay in the media industry is, however, that it is an environment of information but not knowledge, hard work but less recognition, overwork but meagre income, and visibility but not upward mobility.
In thinking about the just-ended year, I came across many occasions that I worked hard to break myself. These were times that I had the most satisfaction out of life. Yet, they were all useless for they were accompanied by little more than a good feeling.
For a boy who has grown in a family wherein outstanding works are awarded with jovial recognition and parents differentiate their children between smart and lazy ones to treat them accordingly, the time of gross valuation as was the past year was painful. It seems like an era of classical human resource management theory typified by undifferentiated treatment of workers in an industry.
Indubitably, it is painful to work in an industry that lacks the basic instruments of tracing productivity differentials and recognise them accordingly. It all feels like standing amid a turbulent ocean where the currents coming from different sides are felt differently but the wetting impact is the same.
The year was indeed that of passivity, dissatisfaction and physical depreciation. It also had been a year of emotional sacrifice and wilful suppression. Beyond all, it was a year where the theme of change was thrown into the jungles of disregard.
Where I tapped most of my happiness last year was from the challenge of processing a large load of information than I have ever done. Eventually, the process does not involve the creation of a new frontier of knowledge. It rather brings a new edge of connectivity.
In line with my expectation, I could not enjoy the privilege of having access to overwhelming new information. I found it less comforting. Most importantly, though, I hated its rawness.
If at all the year brought one new experience, it is the ability to try to connect dots of information and create full images. Rare as the ability to analyse information in the Ethiopian media sphere, I was burdened with such a responsibility. But it was far less challenging than the requirements of planning and managing development projects; the job that I love so much.
On the personal front, the year has thought me the cost of surrendering boundaries. Surprisingly, I came to know about the inherent satisfaction that individuals obtain from transgressing the boundaries of fellow human beings. I have also noticed that the society I live in devours authoritarian leadership than a participatory one. Hence, the desire of many individuals I met to try to assert inexistent power rather than earning it through excellence, integrity and hard work. 
The characteristic nature of the Ethiopian media environment is shockingly of incapacity. It is completely different from what it looks from outside. It is marred with incapacity, counterfeited professionalism and lack of vision. It is a place where incompetence is rampant and tolerated.
I always wonder from where the moral ground of an industry swamping in the marshes of incapacity to accuse government of inefficiency and indecision originate.
Standing at the forefront of new happenings might be adventurous as most pundits in the industry argue. But I could not see its benefit for raw information does not translate into personal development. That may be why, I often think, the Ethiopian media environment is full of people with overflowing ego but little consolidated knowledge.
By and large, the year was a year of sorting. It forced me to sort information, opinions, judgments, individual behaviours and decisions. It also pushed me to the discomforting edges of life that my objectivity was tested like no other time.
In shouldering the responsibility to preside over shocking times, I have learned that breaking the cycle of problem analysis is essential to live beyond shocks. Rare as shocks are in the media environment, the ability to attend them is also rare. A few years of experience in policy circle would obviously be an advantage as shocks are inherent in there.          
Thinking about the future, I see little chance of staying for long in such an industry. I would see myself joining the trade of conventional policy making and realisation as I see maturity there. I see myself standing at the junction of information, analysis and decision making than switching between them.
However, I would always remember the past year as a period of incongruence: a misfit between a belief in change and a personal disregard to realise it. I would also remember it as a time of incongruence between individual career objective and reality.
I wonder where in life such an experience could be deployed to advance personal development.